HABER MERKEZİ - Abdullah Öcalan, PKK'ye özgü çıkarılacak yasanın kapsayıcı ve bütünlüklü olması gerektiğini vurgulayarak, "Bütünlüklü bir çerçeve yasa hazırlanmalı" diyor.

 

Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan'ın Barış ve Demokratik Toplum Manifestosu ve İmralı Heyeti ile yaptığı görüşmelerde gündeme gelen konu başlıklarına dair Ajansa Welat'ın (AW) hazırladığı haber dizisi devam ediyor. Bugünkü haberde, demokratik entegrasyon ile özgürlük yasalarına dair dikkat çekici bölümler yer aldı. 

 

Abdullah Öcalan'ın gerillalar ve sürgündeki kişilere dair çerçeve bir yasa önerisi sunduğu belirtilen haberde, şunlar kaydedildi: 

 

"Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan, bunun PKK’nin özel durumuna binaen özel bir yasayla gerçekleşebileceğini vurguluyor. Ağustos ayında İmralı heyetiyle yaptığı bir görüşmede bu konuyu şöyle açıklıyor: “Bütünlüklü bir çerçeve yasa hazırlanmalı. PKK’nin özel durumuna ait özel yasa. Evet, AKP de ‘çıkacak yasa soruna özgü olmalı’ diyor; bu çözüm önerisi yanlış değil ama bununla baş edemiyor. Çünkü deneyimi yok. Devletin bulduğu çözüm bu. Ama onlar şöyle bir ayrım yapıyor: Üst kademe ve alt kademe… Böyle olursa bunlar bizim cepheden büyük sorun olur. Kimse de gelmez. Dolayısıyla konuya özgü bir yasa olmalı. Çerçeve yasa oluşacak, bunu tekrar söylüyorum ve tekrar edeceğim. Uzmanlara danışabilirler."

 

‘Özel yasa gerektirir’

 

Abdullah Öcalan Eylül ayında gerçekleştirdiği bir görüşmede bu 'özel yasa' hususunu tekrar gündeme getiriyor: "Şimdi geçiş yasaları diye tartışmalara var. Bu sürece geçiş süreci diyorlar. Özel yasa gerekir diyor. Bu işin ayrıca sosyal, ekonomik, siyasal boyutları var. Yasal düzenleme işidir. Ama bunlar sonraki aşamalardır. Ben de katılıyorum. Bu bir geçiş sürecidir. Özel yasa gerektirir. Ama süreç şimdi gelmiş buraya dayanmış, bir şey yapılmıyor. Ben de özel yasa diye düşünüyorum. Hukukçu değilim ama görüyorum, bu bir yasa gerektiriyor."

 

Barış yasası vurgusu

 

Abdullah Öcalan, 'özel yasa' konusunu Ekim ayında yaptığı bir görüşmede de vurguluyor. Akabinde 'barış yasası'ndan bahsediyor. Bunun neden önemli olduğunu gerekçeleriyle sıralıyor: 'Bu yasa dananın kuyruğunun koptuğu yer. Nasıl olmalı? Özel yasayı ilk dile getiren benim, biliyorsunuz. Daha sonra başkaları yazdı. PKK’ye özgü bir yasa, dolayısıyla geçicidir. Kapsayıcı, bütüncül olmak zorundadır. Ona mensup ne kadar kişi ne kadar eylem varsa, onun tarihinde olup bitenlerin hepsini bir olgu olarak kapsamalı. Çünkü PKK bir olgu. [...] Tarihi bunun için yoklamaya çalıştım. 'Terörsüz' diyorlar, 'terörsüz' değil, 'Barış Yüzyılı' diyelim. Fiilen ve zihnen de silahtan arınmış biçimde 'Barış Yüzyılına Geçiş Yasası' diyebiliriz. [...] Türkiye’nin ikinci yüzyılında barış yasası. Barış Yasası, en uygun kelime bunun için. Yasanın gerekçesinde bu kapsamda yer alanların bundan sonra hiçbir şekilde şiddete bulaşmama, teşvik etmeme, siyasete şiddet sokmama temelinde bir yasadan söz ediyoruz. Sadece şiddet de değil, demokrasi dışında siyasete müdahale etmeme temelinde bir yasa.'

 

‘Umut ilkesi’

 

Eylül ayından itibaren yapılan görüşmelerde, MHP Lideri Devlet Bahçeli’nin sıklıkla vurguladığı “umut hakkı” da ilk kez Abdullah Öcalan’ın gündemine geliyor. Özgürlük yasalarına ilişkin düşüncelerini somutlaştıran Abdullah Öcalan, bunun “umut ilkesi”yle tamamlanması gerektiğini vurguluyor. Devlet Bahçeli’nin grup toplantısında gündeme getirdiği 'İmralı’nın hukuki statüsü' meselesini de yine bu çerçevede ele alıyor Abdullah Öcalan. Eylül ayında heyete yaptığı değerlendirmede şöyle diyor: “Benden öyle basit bir çıkış beklemesinler. Hukuk kapsamında siyasi rol oynamanın yollarını açmak zorundalar. Bahçeli de söyledi. Benim çalışmamın önündeki engeli kaldırın ki hareket edeyim ve çalışayım. Ben çalışırım ama çalışmam için hukuki statü gerekir. Ben nasıl çalışacağım? [...] Eğer isterlerse karar verebilirler o da bu süreç çerçevesinde olabilir. Doğrudur umut hakkı benim ismimle anılıyor ama bu sadece benle ilgili bir şey değil. Binlerce insanla ilgilidir artık. Binlerce insan bu cezayı almış durumda. Hukuk sistemine dairdir.”

 

 Ortak mutabakat ve tanımlama

 

Abdullah Öcalan, kendisine daha fazla çalışma olanağının sağlanması gerektiğini vurguluyor: “Öcalan’a dair 27 Şubat metni ile beraber ortak bir tanımlanma olmalı. Benim ne yapabileceğime ve nereye kadar etkili olabileceğime dair bir ‘ortak mutabakat’ ve tanımlama olmalıdır. Başka türlü işlere bozuluyor. Muhalefeti de katmak zorundalar. Tekrar söylüyorum; Apo çalışsın mı çalışmasın mı, diyecekler. Bu kadar net. Tam 1 yıldır buradan kısıtlı olanaklarla yürüttüm süreci. Ama artık böyle devam etmek zorluyor. Ben siyaset yapmak zorundayım. Bir sürü güç ve gelişme var, her an başka biri çıkar. Benim bunlarına nüfuz edebilmem gerekir tabii.”

 

Abdullah Öcalan, bu problemin ne tür sıkıntılar yarattığını şu cümlelerle özetliyor: “Öcalan söylediklerini yapmak istiyor, bunu hayata geçirmek istiyor. Söz gücüm var ama eylem olanaklarım yok.” Ardından Abdullah Öcalan, sürece ilişkin muhalefetle daha fazla ortaklaşmanın gerekliliğine değinerek şöyle dile getiriyor: “Şunu diyecekler: 27 Şubat bildirgesini hayata geçirmek için Öcalan bizzat eylemsel bir konuma, işler bir yatkınlığa ulaşmalıdır. Bu bildirgenin hayata geçmesinden, pratiği ve icrasından Öcalan sorumludur, onun işidir diyecekler. Aksi taktirde Öcalan’ın yapacakları sınırlı. Provokasyon da devreye girdi. Acilen pratiğe girmem, çalışma koşullarının olması gerek. Gece gündüz çalışacağım.”

 

Bütüncül hukuk

 

Abdullah Öcalan son aylarda yaptığı görüşmelerin birçoğunda “bütüncül hukuk'tan” bahsediyor: “Bütüncül hukuk, Kürtlere karşı uygulanan yasal ve anayasal kanunlar ve bunların teşmil edildiği tüm hukuki ve idari belgeler olarak ifade edilebilir. Başka bir ifadeyle hukukçuların, ‘düşman hukuku’ olarak tanımladığı kanunlar ve bunun dayandığı siyasi ve hukuki zihniyettir. Burada işaret edilen kanunlar Kürtlerin inkarına yol açan bazı anayasal maddeler ile bunun spesifik hale getiren TCK, TMK ve bunları tamamlayan hukuki ve idari belgeler olarak görülebilir. Tabii burada 'pozitif entegrasyon' devreye giriyor.”

 

Demokratik siyasetin hayata geçmesi….

 

Abdullah Öcalan, "Negatif devrimin yok ettiğini pozitif devrimle inşa edeceğiz" diyerek, aslında pozitif yaklaşımın her alanda uygulanması gerektiğini vurguluyor. Bu konuyu özellikle son görüşmesi olan 16 Şubat görüşmesinde daha etraflıca ele alıyor. 27 Şubat günü, yani 27 Şubat çağrısının yıldönümünde düzenlenen basın toplantısında bu hususlar kapsamlı bir şekilde aktarıldı. 

 

Abdullah Öcalan şöyle diyor: “27 Şubat 2025 çağrımız, demokratik siyasetin hayata geçtiği yerde silahın anlamsızlaşacağının beyanı ve tercihin açıkça siyasetten yana yapıldığının ilanıdır, bir ilke bütünlüğüdür. Negatif isyan dönemini temelde tek taraflı bir irade ve pratikle aşmayı başardık. Geride bıraktığımız süreç, şiddet ve ayrışma siyasetinden demokratik siyaset ve entegrasyona geçişi sağlayacak müzakere yeteneğini ve gücümüzü kanıtlamıştır. Çağrılarımız, konferans ve kongreler bu amaca yönelikti. Örgütün fesih ve silahlı mücadele stratejisine son verme kararları, sadece resmen ve fiilen değil zihnen de şiddetten arınmayı ve siyaset tercihini ortaya koymuştur. Bu aynı zamanda cumhuriyetle zihnen barışmanın da ilanıydı. [...]

 

Şimdi negatif aşamadan pozitif inşa aşamasına geçmeliyiz. Yeni bir siyaset dönemine, stratejisine kapı açılıyor. Şiddete dayalı siyaset dönemini kapatıp, demokratik toplum ve hukuk temelli bir süreci açmayı hedefliyor ve her kesimi bu yönde imkân yaratmaya ve sorumluluk almaya davet ediyoruz. Demokratik toplum, demokratik uzlaşı ve entegrasyon, pozitif dönemin zihniyet dünyasının yapı taşlarıdır. Pozitif aşama zor ve şiddete dayalı mücadele yöntemlerini dıştalar. Pozitif inşada amaç herhangi bir kurumu ve yapıyı ele geçirmek değil, toplumdaki her bireyin toplumsal inşada rol alabilecek sorumluluğa ulaşabilmesidir. Amaç, inşayı toplumla birlikte ve toplum içinde yapmaktır. Ezilen kesimler, etnik gruplar, dinsel ve kültürel gruplar kesintisiz ve örgütlü bir demokratik mücadeleyle kendi yaratımlarına sahip çıkabilirler. Bu süreçte devletin demokratik dönüşüme duyarlı olması önemlidir.  Demokratik entegrasyon en az Cumhuriyetin başlangıcı kadar önemlidir. Onun kadar anlam, gelecek ve güç itibarıyla varlık ve zenginlik ihtiva eden bir çağrıdır. Temelinde demokratik toplum modeli vardır. Ayrıştırmacı ya da tersinden asimilasyonist yöntemlerin alternatifidir. Demokratik entegrasyona geçiş, barış yasalarını gerekli kılar. Demokratik toplum çözümü ise siyasal, sosyal, ekonomik, kültürel boyutlarda bir mimarinin, bir hukukun tesisini öngörür.  

 

Krizin sebebi demokratik hukukun yokluğudur

 

Günümüzde yaşanan birçok sorunun ve krizin sebebi demokratik bir hukukun yokluğudur. Demokratik siyaset çerçeveli bir hukuk çözümünü esas alıyoruz. Demokratik topluma alan tanıyacak, demokrasiye alan tanıyacak ve bunun güçlü hukuksal güvencelerini oluşturacak bir yaklaşıma ihtiyacımız var. Vatandaşlık ilişkisi, millete aidiyet üzerinden değil devletle bağ esas alınarak kurulmalıdır. Dininde, milliyetinde, düşüncesinde özgür olmayı temel alan bir özgür yurttaşlığı esas alıyoruz. Din ve dil empoze edilemediği gibi milliyet de edilmemelidir. Demokratik sınırlarda ve devletin bütünlüğünü esas alan bir anayasal vatandaşlık ilişkisi dinsel, ideolojik, kimliksel ve milliyet varlığını özgürce ifade etme ve örgütlenme hakkını kapsar. Günümüzde hiçbir düşünce sistemi demokrasiyi esas almadan ayakta kalamaz. İniş-çıkışlar, gerilim ve krizler geçicidir, demokrasi er ya da geç kalıcı olacak olandır. Çağrımız sadece Türkiye’de değil Ortadoğu’da bir arada yaşama sorununa ve ürettiği kriz haline çözüm bulma amacını taşıyor. Bütün gadre uğramışların var olma ve kendilerini özgürce ifade edebilme haklarını savunuyoruz.”