Pelşîn Çetinkaya

 

ÊLIH - Gulistan Tara, ku di salên 1990'î de, dema ku zilm û zordariya li ser gelê Kurd pir dijwar bû, di temenê xwe yê ciwan de dest bi lêpirsîna neheqiyan kir, jiyana xwe di nav Çapemeniya Azad de ji bo têkoşîna rastiyê derbas kir. Xwişka Gulistan Tara, Dîcle Tekik Erdem, diyar kir ku Gulistan rastiya şerê ku jin û mirovên li Şengal û Rojava dijîn bi cîhanê daye bihîstin û got, "Riya ku bi fedakariya wan ve hatiye vekirin divê ber bi aştî û demokrasiyê ve biçe."

 

Gulistan Tara, rojnamevaneke Azadiya Çapemeniyê, kameraya xwe ber bi jiyana mirovên ku di bin siya şer, tundûtûjî û binpêkirinên mafên mirovan de mane ve zivirand. Wê rojnamegerî ne tenê wekî pîşeyek ku bûyeran radigihîne, lê di heman demê de wekî berpirsiyariyek ji bo şopandina rastiyê û gihandina dengê civakê didît. Gulistan Tara, ji bo ku binpêkirinên mafên mirovan ên ku jin, zarok û tevahiya civakê dikişînin eşkere bike, xebitî û xwe da ser anîna bûyerên şer û pevçûnan ber bi raya giştî ve. Di seranserê kariyera xwe ya rojnamegeriyê de, tevî zext û hemû astengiyan, wê qet dev ji şopandina rastiyê berneda, wekî yek ji rojnamevanên jin ên pêşeng di kevneşopiya Azadiya Çapemeniyê de xebata xwe domand.

 

Di 23'yê Tebaxa 2024'an de, Gulistan Tara li bajarê Silêmaniyê yê Herêma Kurdistanê ya Federe, dema ku li kêleka Hêro Bahadîn li yek ji deverên ku şer lê pir dijwar e, xebatên xwe yên rojnamegeriyê dimeşand, di êrîşeke bi SÎHA'yan de hat qetilkirin. Kuştina Gulistan Tara ne tenê êrîşên li dijî rojnamevanan, lê di heman demê de gefên ku rojnamevanên jin pê re rû bi rû dimînin jî ronî kir. Malbat, hevkar û hempîşeyên wê jiyan û mîrateya wê ya rojnamegeriyê zindî dihêlin.

 

Xwişka Gulistan Tara, Dîcle Tekîk Erdem dema ku behsa Gulistan Tara dikir got, "Ew ne tenê rojnamevanek bû, ew hevalek bû ku êşa mirovan parve dikir."

 

'Ji zarokatiyê ve bi hestekî edaletê tevdigeriya'

 

Dicle Tekik Erdem diyar kir ku Gulistan Tara ji zarokatiyê ve bi hestekî edaletê tevdigeriyaye û wiha got:"Ez difikirim ku yek ji sedemên herî girîng ên derketina Gulistanê ya ji malê ev neheqî bûn. Lêpirsîna wê ya hin tiştan a li hember zilmê, redkirina wê ya qebûlkirina tiştên ku diqewimin û hesasiyeta wê ya li hember neheqiyan dibe ku bandor li biryara wê kiribe. Îro dema ku ez li paş xwe dinêrim, ez dibînim ku Gulistanê ji temenê xwe yê pir biçûk ve xwedî hestekî edaletê ya xurt bû. Di wî temenî de, dibe ku ew nekaribû ezmûn û ramanên xwe wekî îro îfade bike, lê ew zarokek bû ku ji her tiştî haydar bû, li tiştan dipirsî û neheqî qebûl nedikir. Hesasiyeta wê ya li hember zilm û neheqiyên li dijî Kurdan jî faktorek girîng bû di hilbijartina wê ya rêya têkoşînê de."

 

'Nirxên ku wê afirandine ji bo me çavkaniya rûmet û serbilindiyê ne'

 

Dicle Tekik Erdem, diyar kir ku Gulistan Tara wekî rojnamevan xebitiye da ku cîhanê ji êşa ku mirov û jinan di nîvê şerê Şengal û Rojava de kişandine agahdar bike û got, "Piştî ku ji malê derket, me ew careke din nedît. Ew 15-16 salî bû. Me beşek mezin ji jiyana xwe ji hev cuda derbas kir. Wekî xwişk û bira, axaftina li ser van tiştan pir dijwar û pir êşdar e. Ji ber ku di salên ku em ji hev cuda bûn de, em bi heman pirsan re jiyan: 'Ew çi dike, ew çawa ye, ew li ku ye, ew sax e?' Ev pirs ji bo me çavkaniya hesret û êşeke mezin bûn. Lêbelê, dema ku em nirxên ku Gulistanê ji bo gelê xwe, ji bo jinan û bi taybetî ji bo jinên Kurd afirand difikirin, em li kêleka êşa ku me kişandiye rûmet û serbilindiyeke mezin hîs dikin. Piştî salan, em hîn bû ku Gulistanê di warê rojnamegeriyê de dixebite. Em hîn bûn ku ew di nav mirovên ku ji ber şer koçber bûne, bi taybetî li Şengal û Rojava, di nav jinên ku bêmal mane de ye. Me dît ku ew ne tenê wekî rojnamevanekê li wir bû, lê di heman demê de ew di êşa mirovan de jî beşdar bû, bi wan re girêdanek hestyarî û jiyanê ava kir. Bê guman, ev ji bo me çavkaniyek mezin a serbilindiyê bû."

 

'Ew jinek bû ku red kir li hember neheqiyê bêdeng bimîne'

 

Dicle Tekik Tara diyar kir ku xwişka wê ew kiriye mîsyona xwe ku neheqiyên ku mirov di nav şer û pevçûnan de dikişînin eşkere bike û got, "Gulistanê ne tenê rojnamevanek bû. Wê têkoşîn da ku tiştên ku diqewimin eşkere bike, dengê mirovan bide bihîstin. Dema ku ez îro behsa Gulistanê dikim, ez ne tenê behsa xwişka xwe dikim ku di 15 saliya xwe de ji malê derket. Ez di heman demê de behsa jinekê dikim ku red kir li hember neheqiyê bêdeng bimîne, ku bi hestekî edaletê tevgeriya. Ez wê wekî jinek ku di nav têkoşîna jinên Kurd de nirxên xwe afirand, pênase dikim."

 

'Zindîhiştina çîroka wê berpirsiyariya me ye'

 

Dicle Tekik Erdem tekez kir ku veguhestina çîroka Gulistan Tara ji bo jin û gelê Kurd berpirsiyariyek e û got, "Her çend koça dawî ya wê ji bo me bi êş be jî, em dizanin ku Gulistan beşek mezin ji jiyana xwe bi rêhevalên xwe re derbas kir. Îro me ew winda kir. Lêbelê, berpirsiyariya me ye ku em vebêjin ka wê baweriya xwe bi çi aniye, çi nirx parastiye û çi cure têkoşîn daye, bi taybetî jî em vê yekê ji bo jin û gelê Kurd vebêjin. Ji ber ku misogerkirina ku çîroka wê neyê jibîrkirin ne tenê meseleya bîranînê ye, lê di heman demê de berpirsiyariyek e ku em li hember wê hildigirin. Îro em di xalekê de ne ku şer rawestiyaye, çek bêdeng bûne û pêvajoyek nû di rê de ye. Em di heman demê de di serdemekê de ne ku tevger di rêyek cuda de pêş dikeve."

 

'Divê ev rê bi demokrasî û aştiyê were dewamkirin'

 

Dicle Tekik Erdem diyar kir têkoşîna ku Gulistan Tara û hevalên wê bi salan kirine, di gihîştina pêvajoya aştî û bêçekbûnê ya îro de roleke girîng lîstine û got, "Ez bawer dikim ku têkoşîna Gulistan û gelek hevalên din ên mîna wê kirine, di gihîştina vê nuqteyê de roleke mezin lîstine. Bi saya têkoşîna ku wan dane û nirxên ku afirandine, em gihîştine nuqteyek ku em li ser pêvajoya bêçekbûn û aştiyê nîqaş dikin. Daxwaza me ya herî mezin îro ew e ku ev rêya ku bi têkoşîna wan hatiye vekirin, di rêya demokrasî û aştiyê de berdewam bike. Daxwaza me ew e ku mîrateya ku Gulistan û hevalên wê hiştine di avakirina aştî û jiyana demokratîk de zindî bimîne."

 

'Em ê Gulistan bi bîranîn û nirxên wê zindî bihêlin'

 

Dicle Tekik Erdem diyar kir ku ew ê Gulistan Tara û hemû hevalên wê yên ku li kêleka wê şer kirine her tim zindî bihêlin û got, "Ew kulîlka ku di wêneyê Gulistanê de di destên wê de ye ji bo diya min bû. Ew wêneyek e ku bi heyecana wê kêliyê hatiye kişandin. Gotinên stranek ku wê pir jê hez dikir jî li ser kevirê gora wê hatine nivîsandin. Me xwest ku gora wê bi vê bîranînê zindî bihêlin. Yek ji rengên bijare yên Gulistan zer bû, ji ber vê yekê me zer lê zêde kir. Wê her wiha ji şalan hez dikir. Me şal jî li ser li gora wê girêda. Me xwest ku em wê bi parastina bîranînên wê, tiştên wê yên ku wê jê hez dikir û qîmet dida wê nemir bikin. Em ê Gulistan Tara û hemû hevalên wê yên ku li kêleka wê têkoşîn kirine her tim zindî bihêlin."